วันพฤหัสบดีที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560

ครั้งที่ 10 วันพฤหัสบดีที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ.2560


      
             ครั้งที่ 10 วันพฤหัสบดีที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ.2560
             เวลา 12:30 - 16:30 น.

           กิจกรรมในวันนี้เป็นการสร้างแผนผัง เรื่องที่ใกล้ตัว และปลอดภัยสำหรับตัวเด็ก โดยหัวข้อแต่ละอย่างต้องสอดคล้องกับสาระการเรียนรู้ 4 ประการ
           กลุ่มของตัวหนูได้เรื่องราวสำหรับเด็ก โดยให้ตั้งหัวข้อ (ชื่อเรื่อง) และทำแผนผังความคิด

























         การจัดทำแผนผังความคิดต้องแบ่งพื้นที่เป็น 4 ส่วน ไล่จากหัวข้อใหญ่ไปหาหัวข้อเล็ก และให้มีการแตกรายละเอียดออกมาเรื่อยๆ เพื่อเป็นการจัดหน่วยการเรียนรู้  และวันนี้เป็นคาบสุดท้ายของการเรียนการสอน อาจารย์ได้ให้งานก่อนปิดคลาสคือ การให้จัดกิจกรรมแต่ละวัน โดยให้คิดหัวข้อกิจกรรมที่หลากหลาย และสุดท้ายคือการเขียนแบบประเมินในการเรียนในครั้งสุดท้าย

ประเมินตนเอง : มีความท้อในการเขียนแผนผังในครั้งแรก แต่พอมีแนวในการทำ ก็เริ่มเข้าใจ และทำได้ถูกต้องและเร็วขึ้น แต่อาจจะมีข้อผิดพลาดในเรื่องการขีดเส้นแผนผัง
ประเมินเพื่อน : เพื่อนทุกคนมีความพยายามในการทำแผน และคิดกิจกรรมในการเขียนแผน
ประเมินผู้สอน : อาจารย์มีติดประชุมในคาบนี้ทำให้เวลาในการเรียนอาจจะลดลง แต่การสอนก็ยังมีประสิทธิภาพอยู่ การสอนในวันนี้เป็นการสอนเขียนแผนผัง และทักษะในการคิดและเขียนแผนผัง อาจารย์สอนความสอดคล้องของการเรียงลำดับ



  

วันพฤหัสบดีที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560

ครั้งที่ 9 วันพฤหัสบดีที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ.2560


ครั้งที่ 9 วันพฤหัสบดีที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ.2560
เวลา 12:30 - 16:30 น.


               วันนี้เป็นการส่งงานจากครั้งที่แล้ว และฟังคำแนะนำเพิ่มเติมจาก อาจารย์จินตนา งานของเพื่อนๆแต่ละคนที่ทำมามีความน่ารัก และได้การคิดว่า สิ่งที่เพื่อนนำมาคืออะไร พร้อมทั้งได้เทคนิกใหม่ๆจากเพื่อนแต่ละกลุ่มด้วย

กลุ่มของหนูเองค่ะ " เรื่องจิ๋วจิ๋วคืออะไร "

กลุ่มของเพื่อน " เรื่องโต้งโต้งคืออะไร "


กลุ่มของเพื่อน  " เรื่องเกี่ยวกับกระต่าย "

ต่อมาเป้นการพับไปเล่าไปกับนิทานเรื่อง ดวงดาว เป็นการเล่าไป และวาดรูปดาว พร้อมเรื่องราวที่ไปเจออุปสรรคแล้วฉีกกระดาษไปเรื่อยๆจนเป็นเรื่องราวนิทานที่สนุกสนาน พอจบเรื่องก็คลี่กระดาษออกมา ปรากฎว่าเป็นรูปปลา








เป็นการพัฒนาจากดาเป็นรูปต่างๆ ที่ทำเพิ่มมาคือ เกร็ดหิมะ

เป็นรูปเสื้อ จากเรื่องที่เรือไปจมที่ทะเล และชนกับโขดหิน แล้วกลายมาเป็นร่มชูชีพ


เพื่อน ๆ กำลัง เก็บเศษกระดาษนำไปทิ้ง








นิทานเรื่อง   " ก้อนหินลึกลับ "

        ณ ผืนป่าอันกว้างใหญ่ มีหมู่สัตว์เล็ก ใหญ่มากมายอาศัยอยู่ในป่าแห่งนี้ อยู่มาวันหนึ่งมีเหตุการณ์ไฟป่าเกิดขึ้น ทำให้ผืนป่า และสัตว์เล็ก ใหญ่ วิ่งกันจ้าละหวั่น



              เหตุการณ์ไฟป่าในครั้งนี้ทำให้ป่าโดนเผาไหม้เสียหายไปครึ่งหนึ่ง ไฟป่าในครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เกิดขึ้น ไม่มีสัตว์ตัวไหนรู้เลยว่าไฟป่าเกิดขึ้นได้ยังไง



         จนกระทั่งมีลิงน้อยที่ซุกซน ปีนป่ายต้นไม้ไปยังทีีป่าถูกทำลาย เจ้าลิงน้อยได้พบกับหินรูปร่างเป็นสามเหลี่ยมทรงพีระมิด ลิงน้อยสังเกตหินก้อนนี้อยู่สักพัก...



        จู่ๆ ก็มีฟ้าผ่าลงมาทำให้หินรูปสามเหลี่ยมพีระมิดก้อนนี้แตกเป็นสองเสี้ยว  ทันใดนั้นหินรูปร่างนี้ก็เริ่มสั่นสะเทือนจนลิงน้อยสัมผัสได้ถึงแรงสั่นในครั้งนี้



               แรงสั่นสะเทือน ทำให้ก้อนหินมีรูปร่างที่เปลี่ยนไป แรงสั่นทำให้พื้นดินดูดก้อนหินลงไปทีละเล็ก ทีละน้อย จนหินก้อนนี้มีขนาดที่เล็กลง เจ้าลิงน้อยยังเกิดความสงสัยอยู่ว่าทำไมป่าแห่งนี้ถึงมีรูปร่างประหลาดเกิดขึ้นมา ลิงน้อยก็ค่อยๆ เดินสำรวจก้อนหินทรงประหลาดนี้ต่อไป

            ลิงน้อยเดินไป เดินมาจนไปสะดุดหินก้อนนี้เข้าทำให้ก้อนหินเริ่มขยับอีกครั้ง คราวนี้ก้อนหินก็เริ่มพลิกด้านข้างขึ้นไป จนสูงขึ้นเรื่อยๆ กลายเป็นรูปทรงที่ประหลาดกว่าเดิม  ลิงน้อยตกใจมากแค่เดินสะดุดก้อนหินก็เปลี่ยนรูปทรง ลิงน้อยเลยลองเดินไปจับที่ก้อนหินก้อนนี้อีกครั้ง


                ปรากฎวา ... ก้อนหินก็เริ่มขยับและเปลี่ยนรูปร่างอีกครั้ง   ด้วยความสงสัยของลิงน้อย ลิงน้อยกลับไปที่ป่าเพื่อไปตามเพื่อนๆมาดู ว่าหินก้อนนี้เกิดมาได้ยังไง และระหว่างทางที่ิงน้อยปีนป่ายกลับไปตามเพื่อนนั้น


               ก้อนหินก็เริ่มเปลี่ยนรูปร่าง แต่คราวนี้มีพายุพัดโหมกระหน่ำเข้ามาที่ก้อนหินก้อนนี้ ทำให้กิ่งไม้ที่โดนแรงลมพัดมากระทบกับส่วนบนของก้อนหิน กิ่งไม้ที่พัดมานั้นทำให้ส่วนบนของก้อนห้ินแตกกระจายออกไป ทำให้หินมีรูปทรงที่คล้ายกับยานอวกาศ


               ลิงน้อยไปตามเพื่อนมา จนกระทั่งมาถึงกับบริเวณที่มีหินรูปร่างประหลาดเกิดขึ้น เพื่อนของลิงน้อยคือ นกฮูก และ หมูป่า  เพื่อนๆของลิงน้อยต่างตกใจว่าทำไมจึงมีหินรูปร่างแปลกๆแบบนี้เกิดขึ้นมาด้วยความสงสัยของนกฮูก หมูป่า และลิงน้อย จึงได้ย่องเข้าไปใกล้ๆ หินรูปร่างประหลาดนี้


            ระหว่างนั้นเอง ... หมูป่าเกิดอาการคัดจมูก จึงได้จามออกมา ...ฮัด ฮัดชิ้ว  
ลิงน้อยบอกว่า เบาๆหน่อยสิเดี๋ยวหินมันจะขยับนะ  ลิงน้อยยังพูดไม่ทันขาดคำ หินก็ขยับอีก ด้วยความที่นกฮูกเป็นสัตว์ที่มีสายตาที่กว้างไกล นกฮูกจึงสังเกตเห็นว่าหินรูปร่างประหลาดนี้มันไม่ใช่หิน แต่คือเพื่อนใหม่ที่มีชื่อว่ากระต่ายน้อยแสนซุกซนนั่นเอง



            กระต่ายน้อยแสนซุกซนเป็นสัตว์ที่น่ารัก จึงทำให้เป็นรักที่ชอบของเพื่อนๆ และแล้ว นกฮูก หมูป่า ลิงน้อย และ กระต่ายแสนซุกซนก็ได้พากันเกินทางกลับป่าไปอย่างมีความสุข

ประเมินตนเอง : มีการลองผิดลองถูกในการทำกิจกรรมในวันนี้ และดีใจที่ได้มีโอกาสได้สอนเพื่อนทำกิจกรรมด้วย
ประเมินเพื่อน : เพื่อนแต่ละคนมีความพยายามในการทำกิจกรรม และหวังว่าความพยายามจะส่งผลทำให้เพื่อนทำงานชิ้นนิทานได้สำเร็จเช่นกัน
ประเมินครูผู้สอน : อาจารย์น่ารัก เป็นกันเอง มีการพูดคุยที่สนุกสนาน บทจะเข้าเนื่อหาก็จริงจัง ชอบการเล่านิทานที่เล่าไปฉีกไป ทำให้ทราบวิธีการสอนที่แปลกใหม่ขึ้น